فمینیست ها که خود را مطالبه گر حقوق زنان می دانند، همواره دیدگاه منفی نسبت به نقش حیاتی زایش زنان که استمرار نسل بشر وابسته به آن است داشته اند. اشاعه اندیشه های آنان، از عوامل اثرگذار در روند کاهش جمعیت است که جوامع بشری را تهدید می کند؛ درحالی که اسلام، تکثیر نسل را از مهم ترین کارکردهای خانواده، و نقش زنان را در تحقق این امر بی بدیل می داند. فمینیسم اسلامی، گرایشی جدید از جنبش فمینیسم است؛ ولی ازآن جا که در فرزندآوری موضعی متفاوت از سایر گرایش ها دارد، در این مقاله، پس از تبیین مواضع فمینیسم غربی، مستقلا دیدگاه آنان (با تاکید بر برداشت های خانم ودود) در موضوع فرزندآوری بررسی شده است. نتایج پژوهش حاضر که به روش تحلیلی-تطبیقی سامان یافته، نشان می دهد که فمینیست های غربی اساسا با تشکیل خانواده مخالف بوده، دنبال ترویج عدم فرزندآوری هستند؛ درحالی که فمینیست های مسلمان، به تشکیل خانواده نظری مثبت داشته، با آوردن فرزند مخالفتی ندارند، ولی دیدگاهشان در چگونگی فرزندداری با آموزه های اصیل قرآن فاصله دارد. برداشت فمینیست های مسلمان از قرآن کریم، در مقایسه با آراء تفسیری مفسران، به دو بخش قابل تقسیم است؛ اگر آیات قرآن اهداف آنان را تامین کند، هم سو با مفسران هستند، وگرنه با اصل قرار دادن پیش فرض های فمینیستی خود، برداشت های غیرروشمندی از قرآن دارند.

ادبیات یکی از عرصه هایی است که زنان ایرانی در آن خوش درخشیده و فرصتی را برای آنان فراهم میکند تا موقعیت اجتماعی و خواسته های خود را مطرح کنند. هر نویسنده ای در بیان دیدگاه خود از شیوه های کارآمدی در حیطه ادبیات بهره میگیرد. رمان از جمله قالبهای متنوعی است که بسیاری از زنان نویسنده در نمایاندن واقعیت های ملموس جامعه از آن استفاده کرده اند. نویسندگان زن معاصر از جمله سیمین دانشور در آثار خود به بازتاب مسائل زنان توجهی خاص داشتند. هدف از نگاشتن این مقاله بررسی فمینیست و سیر تحول آن در ادبیات پس از انقلاب اسلامی با روش کیفی-توصیفی میباشد لذا تمرکز و توجه به کم و کیف دانش تولید شده در حوزه زنان از ابتدای انقلاب اسلامی تاکنون، با هدف نمایانسازی روند طی شده در دهه های اخیر، مورد بررسی پژوهشهای انجام شده بوده، از مهمترین یافته های این پژوهش این است که، در عرصه ادبی دوره بعد از انقلاب اسلامی را میتوان دوره تثبیت جایگاه زنان در حوزه داستان نویسی به شمار آورد.

امروزه با وجود نظریه ها و نقدهای جدید از جمله مرگ مؤلف، می توان خوانش های جدید و متفاوتی از اثر به دست آورد. در این مقاله نامه حره ختلی که تنها نامه ای است، در تاریخ بیهقی از جانب یک زن برای مسعود غزنوی سلطان آینده غزنویان نوشته شده است، بر اساس تحلیل گفتمان اعترافی، که نشأت گرفته از یکی از آثار فراوان فوکو است و فمینیست ها آن را در جهت اهداف خود به کار برده اند مورد بررسی قرار گرفته است و به این نتیجه دست یافته شد، که این نامه همچون متون زنانه دیگر از نظر فمینیست ها و بر اساس گفتمان اعترافی به وسیله بیان شکوه و گلایه و دردمندی، قدرت خود را به عرصه ظهور می رساند و حتی موجب تغییر در روند آتی یک حکومت می شود. در نهایت به وسیله زبان شناسی انتقادی به بررسی لایة نحوی و لایة کاربردشناسی این متن پرداخته شده است تا قدرت پنهان در نامه را به صورت آشکار و اصولمند نشان داد شود.

افزایش سریع وسایل حمل ونقل موتوری به ویژه اتومبیل و استفاده بیش از حد از آن در شهرهای کشور، همراه با رشد جمعیت و گسترش بی رویه آن و نیز عدم برنامه ریزی های علمی و جامع و فقدان یک سیستم حمل ونقل عمومی کارآمد، باعث بروز مشکلاتی نظیر آلودگی های شدید زیست محیطی، تراکم های ترافیکی زیاد و خسته کننده، اتلاف وقت زیاد شهروندان، مصرف بیش از حد انرژی، ناامنی جاده ها و تصادفات منجر به جرح و مرگ شده است، به نحوی که زندگی در شهرهای بزرگ را دشوار ساخته است. از این رو هدف این تحقیق، ارزیابی عملکرد سیستم اتوبوس بی آرتی در کلان شهر کرج براساس شاخص های حمل ونقلی است. روش جمع آوری اطلاعات در این پژوهش به صورت اسنادی کتابخانه ای و میدانی از طریق پرسش نامه است. ابتدا براساس اطلاعات پرسش نامه و انجام مصاحبه با کارشناسان خبره در حوزه حمل ونقل و مدیریت شهری کرج و با استفاده از طیف لیکرت، معیارهای موثر در ارزیابی عملکرد سامانه اتوبوس های تندرو تعیین شدند. سپس با استفاده از تکنیک تحلیل سلسله مراتبی AHP)) به اولویت بندی معیارها پرداخته شد. اطلاعات با نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد از میان 23 معیار شناسایی شده، ده معیار در عملکرد بی آرتی موثر است که مهم ترین معیار، ازدحام جمعیت با وزن (259/0) است. در بین معیارهای مورد بررسی، معیارهای سرفاصله زمانی با وزن (225/0)، زمان سفر با وزن (184/0) در اولویت بعدی قرار گرفت.